Edi Rama: një kryeministër i izoluar politikisht

Buldozerët mbërritën në orët e para të mëngjesit të së dielës në bulevardin e Tiranës që të çon drejt Kryeministrisë. Ata nisën të hiqnin gurët e kalldrëmit, të cilët gjatë ditëve të mëparshme ishin shndërruar në predhë që mijëra të rinj kishin hedhur drejt ministrive, komisariatëve të policisë, gjykatave dhe bankave, në shenjë proteste kundër Edi Ramës dhe qeverisë së tij.

“A mendojnë se mund të na ndalin me këto veprim?” pyesnin protestuesit e para, ndërsa që në orët e hershme të mëngjesit njerëzit nisën të mblidhen në qendër të kryeqytetit për një tjetër demonstratë.

Ndërsa kryeministri Edi Rama akuzonte protestuesit dhe fliste për ndërhyrje të mundshme nga Rusia dhe Irani, studentët dolën në rrugët e Tiranës për të gjashtë ditë radhazi. Edhe këto herë, përplasjet me policinë nisën pothuajse menjëherë.

Ndërhyrjet e forcave të rendit ishin jashtëzakonisht të dhunshme. Automjetet e policisë u përdoren për të shtyrë turmat, plumbat e gomës u qëllohën në lartësinë e trupit të njeriut, ndërsa u përdoren edhe topa uji dhe granata trullosëse.

Protestuesit u përgjigjën me gurë dhe bomba molotov, u vunë flakën kazanëve të plehrave dhe i përdorën ata si barrikada. Arrestimet dhe ndalimet numëroheshin me qindra, ashtu si edhe të plagosurit.

“Shumë prej tyre nuk shkojnë fare në spital, sepse kontrollat dhe arrestimet po bëhen edhe aty”, shpjegon Floriana, e cila ndodhet në Tiranë. Shumica e të lënduarve marrin ndihmën e infermierëve dhe mjekëve vullnetarë, të cilët organizohen përmes bisedave në internet, grupeve në Telegram dhe fjalës së përhapur nga njëri te tjetri.

Ata pranojnë të ndihmojnë vetëm me kushtin që identiteti i tyre të mbetet absolutisht anonim. “Rrezikojmë të humbasim vendin e punës”, thonë ata. Gjashtë ditë më parë, ishin nxënës të shkollave të mesme dhe studentët e universiteteve. Ata që i dhanë shtynjen e para mobilizimit. Kërkesat e tyre ishin të qarta: më shumë fonde për arsimin publik, më shumë bursa studimi, më shumë investime dhe mundësi për të ardhmen. Në Shqipëri, çdo vit largohen jashtë vendit afro 40.000 njerëz, 60 për qind e të cilëve janë nën 35 vjeç.

Ata që mbeten përballen me papunësinë dhe pagat e ulëta, fuqia blerëse e të cilave gërshitet vazhdimisht nga inflacioni. Përgjigja e institucioneve ishte përdorimi i forcës, ndalimet dhe heshtja. Kaq mjaftoi për të ndezur zjarrin e pakënaqësisë që prej muajsh digjej në hi. Paralelisht, kishte nisur mobilizimi kundër megaresortit që Affinity Partners, kompania e lidhur me Jared Kushner, dëndrin e Donald Trump, synon të ndërtojë në ishullin e Sazanit, brenda një zone të mbrojtur.

Projekti ka marrë mbështetjen e Edi Ramës, i cili është i gatshëm të ndryshojë me dekret edhe statusin e ishullit. Kjo nismë i nxori menjëherë në protesta aktivistët mjedisorë. Por, javë pas javës, lëvizjes iu bashkuan studentët, artistët, intelektualët dhe qytetarët e zakonshëm, të lodhur nga inflacioni, rritja e kostos së jetës dhe papunësia.

Ndërkohe, njëri pas tjetrit, burra dhe gra nga rrethi i ngushtë i Edi Ramës u përfshinë në hetimet për korrupsion. “Shqipëria nuk është në shitje!”, u kthye në sloganin që bashkoi një lëvizje të larmishme, ku për krah njëri-tjetrit u gjendën progresistë dhe nacionalistë, grupe të organizuara dhe individë, studentë dhe të papunë.

Për më shumë se 100 ditë radhazi, ata dolën në rrugë në protesta paqësore. Edhe diaspora shqiptare jashtë vendit u mobilizua. Ndërhyrjet e para të policisë...