Dashnor Sula: Studentët meritojnë të dëgjohen, jo të dhunohen

Si qytetar, si prind dhe si një njeri i shtetit, kam ndjekur me shqetësim dhe keqardhje ngjarjet e këtyre të ditëve të protestave në Shqipëri. Pas 20 vitesh angazhim aktiv në politike, e vlerësoj maksimalisht reagimin qytetar ndaj padrejtësive. Për këtë arsye, e kam mbështetur dhe do të vazhdoj ta mrekulloj reagimin qytetar sa herë që ai buron nga pakënaqësi të drejte dhe kërkesa legjitime. Protesta paqësore është një e drejtë kushtetuese dhe një instrument thelbësor i demokracisë. Qytetarët kanë të drejtë ta përdorin atë sa herë që mendojnë se qeveria nuk po përmbush detyrimet e saj ndaj tyre. Por, në të njëjtin kohë, secili prej nesh duhet të udhëhiqet nga një parim themelor: një padrejtësi nuk mund të ndëshkohet me një padrejtësi edhe më të madhe. Të rinjtë që dalin në protestë duhet të kenë garancinë se do të kthehen shëndoshë në shtëpinë e tyre. Njësoj si protestuesit, edhe punonjësit e Policisë së Shtetit kanë familje që i presin dhe të drejtën për t'u kthyer pranë tyre në fund të ditës. Prandaj, kjo është një thirrje që më buron nga thellësia e shpirtit për të gjithë ata që janë në shesh: të shmangin dhunën, të mos lejojnë që zemërimi të marrë përmesat të pakontrollueshme dhe të mos e zëvendësojnë fuqinë e argumentit me akte brutale. Argumentet e qytetarëve kanë shumë më tepër peshë dhe zë sesa dhuna. Është një e vërtetë e njohur se mund të duhen vite për të ndërtuar diçka, por mjaftojnë pak sekonda për ta shkatërruar atë. Pavarësisht pamarsave të dëmit material, aktet e dhunës na kthejnë pas dhe demtojnë jo vetëm pronën publike dhe private, por edhe klimën e bashkëjetësimit shoqëror. Pamjet e Tiranës gjatë këtyre të ditëve më kanë rikthyer në kujtesë imazhet e periudhës së pandemisë COVID-19, kur rrugët e qytetit ishin bosh dhe jeta publike ishte paralizuar. Besoj se askush prej nesh nuk deshiron të shohë sërish një realitet të tillë. E di se shumë prej atyre që do ta lexojnë këtë reagim mund të më kritikojnë. Mund të më kujtojnë kohën kur, katër vite më parë, isha në Parlament dhe protestoja kundër së njëjës qeveri që sot kundërshtohet nga qytetarët, ndërsa tani, në detyrën time si njeri i shtetit, bëj thirrje për maturi dhe konstruktivitet. Në fakt, ky është pikërisht një nga motivet që më shton të reagoj. Po, është e vërteta se katër vite më parë kam protestuar edhe vetëm në Parlament kundër problematikave të qeverisjes. Kam ngritur shqetësimet dhe kam denoncuar çështje konkrete, për të cilat vazhdoj të mbaj të njëjtin qëndrim. Por, në një moment kur kontributi im politik nuk kishte më peshën që meritonte, kryeministri i vendit, kundërshtari im i dikurshëm politik, vlerësoi kredibilitetin tim dhe, duke vendosur interesin publik përpara ndavjeve politike, më besoi drejtimin e Inspektoratit të Përgjithshëm. E kam pranuar këtë sfidë me bindjen se shteti ndërtohet duke kontribuar aty ku mund të jesh i dobishëm, pavarësisht bindjeve apo përkatësive të mëparshme politike. Gjatë këtyre shtatë muajve, i jam përkushtuar tërësisht detyrës sime, me synimin për të vendosur një tullë më shumë në ndërtimin e një shteti funksional, të drejtë dhe në shërbim të qytetarëve. Gjatë kësaj periudhe, mesazhi që kam marrë nga Kryeministri i Shqipërisë ka qenë i qartë: të bëj gjithçka që e konsideroj të drejtë dhe në përputhje me ligjin. Në fillim, kam pasur pyetjet e mia nëse ky qëndrim lidhej me faktin se vija nga kampi politik kundërshtar. Por muajt kanë kaluar dhe qëndrimi nuk ka ndryshuar. Ajo që është shtuar ka qenë përcjellja e shqetësimeve, ankesave dhe kërkesave të qytetarëve, me pritshmërinë që ato të trajtohen dhe zgjidhen.