Dita kur ra Berlini!

Regjimi autokratik që ka sunduar Serbinë për 14 vjet po lodhet dhe është në fazën e terminalit të tij, me një organizim që është sëmur dhe po shkatërrohet. Ky regjim është një lloj i veçantë i diktaturës, të ashtuquajtur "diktaturë e manipulimit" (spin-diktaturë), që është karakterizuar nga manipulimi dhe propagandë, shantazh dhe ryshfet, dhe vetëm në fund, frika dhe dhuna.

Ky regjim është një variant i populizmit që mbështetet në përkrahjen e shtresave të gjerë të popullsisë dhe është programuar gjenetikisht për ta siguruar këtë mbështetje përmes manipulimit dhe propagandës, shantazhit dhe ryshfetit, dhe vetëm në fund, përmes frikësimit dhe dhunës. Rezultati është krijimi i një mjedis të përshtatshëm "jetese", ku "organizmi qeverisës" rritet dhe lulëzon.

Një shenjë se një mjedis i tillë është krijuar është mbështetja që regjimi merr në zgjedhjet periodike, në të cilat mposht bindshëm opozitën. Kjo, nga ana tjetër, e forcon edhe më shumë, sepse shumë individë dhe shtresa të tëra të popullsisë afrohen me të, hapur ose në heshtje, me deshirë ose pa deshirë, për shkak të përshtypjes së forcës dhe pathyeshmërisë. Falë kësaj, sundimtari ushtron pushtet absolut dhe të pakontrolluar.

Tani le ta kujtojmë pacientin tonë kur ishte plotësisht i shëndetshëm. Pas zgjedhjeve parlamentare në fund të vitit 2023 dhe zgjedhjeve vendore në qershor 2024, dukej se Vučić dhe klika e tij do të sundonin për aq kohë sa të deshironin. Sundimtari ishte aq i bindur për përhershësine e pushtetit të tij, në atë moment ndoshta me arsye të forta, saqë guxoi, për shembull, të rifillonte projektin e shumëkundërshtuar të minierës së litiumit në Jadar.

Gjithçka shkonte sipas planit, pikërisht si në tekstet e teorisë politike. Opozita ishte e përcarë, e shtypur dhe e paaftë ta kundërshtonte. Të pavendosurit dhe abstenuesit merreshin me punët e tyre ose bashkëpunonin në heshtje, ndërsa mbështetja e jashtme për të vetmin udhëheqës "të fortë" nuk mungonte.

Dhe pastaj, më 1 nëntor 2024, ndodhi tragjedia e Novi Sadit. Pas saj, ngjarjet u zhvilluan njëra pas tjetrës, si në një regjistrim të parapërgatitur. Pa përsëritur atë që tashmë e dimë të gjithë, rezultati ishte krijimi i një lëvizjeje të fuqishme kombëtare të rezistencës ndaj regjimit, të udhëhequr nga studentët, e cila ndryshoi mjedisin ku jetonte dhe lulëzonte "organizmi" i pushtetit autokratik.

Ky mjedis po ndryshon, dhe është e pamundur të thotë se çdo gjë do të mbetëjë si më parë. Regjimi autokratik që ka sunduar Serbinë për 14 vjet po lodhet dhe është në fazën e terminalit të tij, me një organizim që është sëmur dhe po shkatërrohet.