Rrënojat e bashkisë së Limogesit, simbol i Francës së përçarë

Protestat që kanë përfshirë Francën, të nxitura nga pakënaqësia për koston e jetesës dhe gjendjen e arsimit, kanë lënë pas jo vetëm përplasje dhe kaos, por edhe dëme të rënda në trashëgiminë historike të vendit. Në qytetin e Limogesit, djegia e bashkisë së shekullit të 19-të është kthyer në simbol të një shoqërie të përçarë mes zemërimit të të rinjve dhe shqetësimit të qytetarëve për dhunën dhe shkatërrimin.

Ndërsa disa e shohin protestën si reagim ndaj varfërisë dhe vështirësive ekonomike, të tjerë paralajmërojnë se dhuna rrezikon të errësojë kauzën e tyre. Kryebashkiaku i Limogesit, Guillaume Guérin, fajëson për dëmet të majtën ekstreme franceze, të “mbështetur nga protestuesit e dhunshëm”. Dy persona janë arrestuar: një 66-vjeçar dhe një tjetër i dyshuar, 34 vjeç. Prokurorët thonë se ata kanë lidhje me “rrjete të së majtës radikale”.

Guérin pretendon se ka marrë një mesazh mbështetjeje nga zëvendëspresidenti amerikan JD Vance, por jo nga Emmanuel Macron, presidenti aktual i Francës, që po i afrohet fundit të mandatit. “Ajo që ndodhi këtu do të ndikojë në zgjedhjet e ardhshme presidenciale. Ky vend nuk po shkon aspak mirë”, thotë ai.

Prej javësh, qindra mijëra njerëz, kryesisht të rinj, kanë marrë pjesë në protesta, të cilat vetëm sa janë zgjeruar në përmasa dhe shtrirje. Ajo që nisi si një demonstratë kundër gjendjes së keqe të shkollave të mesme, është shndërruar në një pakënaqësi të përgjithshme, madje në zemërim, për vështirësitë dhe kostot gjithnjë e më të larta të jetesës.

Në sfond qëndron një deficit fiskal shqetësues, ndër më të mëdhenjtë në Evropë, ndërsa kandidatë politikë nga i gjithë spektri politik pretendojnë se kanë zgjidhjet, në prag të zgjedhjeve presidenciale që do të mbahen pas gjashtë muajsh. Në mes qëndron një qeveri e qendrës, së cilës i mungojnë zgjidhjet, shumica në Asamblenë Kombëtare dhe koha. Kryeministri Sébastien Lecornu vizitoi Limogesin të premten në mbrëmje.

Autoritetet kanë ndaluar demonstratat në qytete të ndryshme dhe kanë premtuar shtimin e forcave të policisë gjatë fundjavës, për të shmangur përsëritjen e trazirave. Masat përfshijnë edhe Limogesin, ku është njoftuar vendosja e shtetrrethimeve gjatë natës, si dhe kufizimi i grumbullimeve në jo më shumë se 10 persona në qendër të qytetit.

Francezët krenohen me traditën e tyre politike, të rrënjosur te demonstratat në rrugë, por shumë banorë të Limogesit mendojnë se shkatërrimi i bashkisë e kapërceu çdo kufi të protestës së arsyeshme. Megjithatë, jo të gjithë ndajnë të njëjtin mendim.

Nëse shkatërrimi i bashkisë së Limogesit do të ndryshojë rrjedhën dhe tonin e debatit politik, gjithnjë e më të polarizuar, kjo varet nga kë pyet. “Sigurisht që ishte shumë e trishtueshme, sepse është një simbol i republikës, por çfarë është më e rëndësishme: bashkia apo njerëzit që jetojnë në varfëri?” pyet Alexander, 24 vjeç.

Është mbrëmja e studentëve në pub-in Lord John dhe Alexander është një nga të rinjtë që mbajnë në kokë faluche, beretën tradicionale franceze të studentëve, me ngjyra të ndezura. Shumë prej tyre, që bisedojnë mes avujve të cigareve elektronike, morën pjesë në demonstratat e fundjavës së kaluar.

E pyes Alexanderin nëse plaçkitjet e përhapura dhe zjarret e javës së kaluar, që shkaktuan dëme të raportuara prej 500 mijë eurosh në Limoges, e mbështesin argumentin e tij. “Për disa njerëz kjo është një katastrofë dhe disa gjëra janë të papranueshme”, pranon ai.

Jade, një studente 19-vjeçare e mjekësisë, ka një mendim të ngjashëm. “Mendoj se djegia e bashkisë është e trishtueshme, por nuk është pjesa më e trishtueshme e protestave”. Ajo ankohet se duhet të jetojë me 300 euro në muaj. “Ndihem sikur ne, si të rritur të rinj, nuk respektohemi”.