Serbia e dha sinjalin, a po vjen radha e Shqipërisë?
Lëvizja studentore në Serbi ka arritur një fitore historike, duke mundur një pushtet despotik. Ky sukses mund të jetë një sinjal që Shqipëria do të vijë në radhë.
Gjatësia e regjimit katërmbarësh i Aleksandar Vučić përfundoi. Serbia u çlirua, si pasojë e rezistencës dhe mobilizimit të gjerë politik dhe shoqëror brenda vendit dhe në diasporë. Lëvizja e udhëhequr nga studentët shpërndau një mesazh të qartë: çlirimi i shtetit dhe ndërtimi i një shteti demokratik.
Ky sukses mund të jetë një sinjal që Shqipëria do të vijë në radhë. Pushteti i Vučić ishte bazuar në kontrollin e jetës politike dhe ekonomike, patronazhin e administratës publike, mediat e nënshtruar, menjanimin dhe përqarjen e personaliteteve politike në parti, përçarjen dhe joshjen e opozitës, keqpërdorimin e institucioneve të sigurisë dhe shtrëngimin e ligjit, korrupsionin si normë qeverisëse dhe aleancën me krimin e organizuar.
Megjithëse kjo lëvizje është përballuar me një pushtet të thuajse absolut që kontrollon mekanizmat shtetërorë, me sulme, kërcënime dhe arrestime, ajo ruajti karakterin e saj jo të dhunshëm, duke deshmuar se demokracia mund të ushtrohet edhe jashtë institucioneve politike tradicionale: në klasë, rrugë, dhe shesh, duke bërë bashkë njerëz që dikur kishin pak arsye për të bashkëpunuar.
Fitorja e studentëve në Serbi, pas fitores së Peter Magyarit në Hungari, shënon fundin e brezit të parë të politikanëve të pas komunizmit. Në të njëjten kohë, është sinjal i qartë shpresë për Shqipërinë. Pavarësisht rrethanave dhe orientimit të ndryshëm gjeopolitik të vendeve tona, skemat dhe taktikat e Vučić për të mbajtur pushtetin kanë hedhur rrenje edhe në Shqipërinë. Në shumë raste, inspiruesit janë të njëjtit lobistë, oligarkë, sondazhierë dhe teknologët e komunikimit.
Nuk është fjala për shpresën se një pushtet mund të zëvendësohet me një tjetër. Por për mundësinë e një ripërtëritje demokratike, si përgjigje ndaj zhgënjesimit dhe zemërimit të një brezi që është rritur mes skandaleve të shumta, vështirësive të panumërta dhe të njëjtit udhëheqës. Një brez që ka lindur dhe është rritur duke parë njëjatat probleme, pa marrë përgjigje për to. Askush nuk e ndalon dot erën e ndryshimit që po fryn në rajonin tonë.