NATO zbulon një nëndetëse ruse në ujërat e Veriut, Moska vë në lëvizje flotën e Baltikut

Një nëndetëse ruse e klasit Kilo është zbuluar në ujërat e Veriut të Evropës nga forcat detare të NATO-s, të angazhuara në operacione vëzhgimi dhe luftimi kundër nëndetësve.

Identifikimin e kryeu Grupi i Përhershëm Detar i NATO-s 1 (SNMG1), një formacion shumëkombësh që kryen misione patrullimi, zbulimi dhe monitorimi i aktiviteteve detare në Atlantikun e Veriut, Detin e Veriut dhe Detin Baltik.

Ky është rasti i dytë i raportuar që lidhet me lëvizjet e Flotës ruse të Baltikut, e cila ka një nga bazat kryesore në Kaliningrad, enklaven territoriale ruse që kufizohet me Poloninë dhe Lituaninë. Ditët e fundit, autoritetet e monitorimit detar kanë identifikuar edhe rimorkiatorin rus të oqeanit SB-921 Evgeniy Churov, të cilin e largohej nga Kaliningradi bashkë me një nëndetëse ende të paidentifikuar.

Sipas një analize të publikuar nga Intelligence World, këto lëvizje mund të tregojnë se Marina ruse po shqyrton një riorganizim të vendosjes së nëndetësve të saj. Analiza ngre mundësinë që Moska të transferojë nëndetëse konvencionale nga Flota e Baltikut drejt Flotës së Veriut ose zonave të tjera me rendësi operacionale.

Megjithatë, këto vlerësime mbeten hipoteza analitike dhe nuk përbejnë konfirmim të një vendimi të marrë nga komanda ushtarake ruse. Një nga skenaret që shqyrtohet është edhe kalimi i nëndetësve drejt Detit Mesdhe, ku NATO mbajnë angazhuar Grupin e Përhershëm Detar 2 (SNMG2), përgjegjës për patrullimin dhe mbikëqyrjen detare në këtë rajon.

Në këtë rast, një destinacion i mundshëm do të ishte porti sirian i Tartusit, ku Rusia ka ruajtur interesat e saj detare dhe ku, sipas raportimeve të cituara, një marrëveshje e re mes Moskës dhe Damaskut ka mundësuar vijimin e pranisë së anijeve ruse. Deri tani, nuk ka konfirmim se nëndetësja e identifikuar nga NATO ka marrë urdhrin të lëvizë drejt Mesdheut apo Sirisë.

NATO vijon monitorimin e aktiviteteve detare ruse

Grupi i Përhershëm Detar i NATO-s 1 është një nga dy formacionet e përhershme detare të Aleancës Atlantike. Ai vepron nën autoritetin e Komandantit Suprem të Forcave Aleate në Evropë dhe kontrollin operacional të Komandës Detare Aleate, me seli në Mbretërinë e Bashkuar.

Sipas informacionit të publikuar, grupi drejtohet aktualisht nga Franca dhe përbëhet zakonisht nga pesë deri në dhjetë anije luftarake dhe mbështetëse, të cilat vendet anëtare i kontribuojnë me rotacion. Në këtë formacion marrin pjesë njësi detare nga Kanadaja, Gjermania, Holanda, Mbretëria e Bashkuar, Shtetet e Bashkuara, Belgjika, Danimarka, Norvegjia, Portugalia, Spanja dhe vende të tjera anëtare.

NATO e krijoi këtë strukturë në vitin 1968, gjatë Luftës së Ftohtë, me qëllim forcimin e mbrojtjes kolektive, parandalimin e agresionit dhe garantimin e sigurisë detare. Sot, formacioni vijon të kryejë misione vëzhgimi, patrullimi dhe koordinimi ushtarak në hapësirat detare me rendësi strategjike për Aleancën.

Nëndetëset Kilo, pjesë e kapaciteteve ushtarake të Rusisë

Nëndetëset ruse të klasit Kilo janë mjetet luftarake me shtytje dizel-elektrike, të zhvilluara fillimisht nga Bashkimi Sovjetik gjatë Luftës së Ftohtë.

Versionet e modernizuara, të njohura si Improved Kilo (Projekti 636), dallohen për nivelin relativisht të ulët të zhurmës gjatë lundrimit në kushte të caktuara, çka e vështirëson zbulimin e tyre nga sistemet kundër-nëndetëse.

Për këto arsye, ato kanë marrë edhe pseudonimin “vrimat e zeza”, megjithëse ky emër nuk përmban një vlerësim teknik të aftësisë së tyre reale për t’iu shmangur zbulimit.

Këto nëndetëse mund të pajisen me silurë konvencionale dhe raketa lundruese Kalibr, të cilat u mundësonin të godasin objektiva detare dhe, në varësi të konfigurimit të armatimit, objektiva tokësore.

Lëvizjet e fundit të njësive ruse në Baltik mbeten objekt monitorimi nga NATO, ndërsa analizat mbi një riorganizim të mundshëm të forcave të Rusisë mbeten hipoteza analitike dhe nuk përbejnë konfirmim të një vendimi të marrë nga komanda ushtarake ruse.