Gjykata e Strasburgut: Pagat e gjyqtarëve dhe prokurorëve në Rumani, një çështje e veçantë

Gjykata e Strasburgut ka ndalur te rreziku i konfliktit të interesit kur gjyqtarët vendosin për përfitime financiare nga të cilat mund të përfitojnë edhe vetë. Ajo ka vënë në vëmendje se shteti nuk mund të përdorë mungesën e fondeve si justifikim për të mos zbatuar një vendim gjyqësor. Gjykata e konsideroi rastin rumun të veçantë për shkak të përmasave dhe vështirësisë për të parashikuar detyrimet financiare që ishin krijuar, si dhe situatës së rënduar ekonomike dhe fiskale.

Një pjesë e rëndësishme e arsyetimit lidhet me mënyrën se si u krijuan këto detyrime. Gjykata e Strasburgut vëren se jurisprudenca e Gjykatës Kushtetuese dhe e Gjykatës së Kasacionit në Rumani kishte ndikuar, me kalimin e viteve, në riformësimin e sistemit të pagave të gjyqtarëve dhe prokurorëve, pa u ndryshuar formalisht ligjet për pagat.

Në rastin rumun, GJEDNJ shqyrtoi edhe nëse shtyrja e pagesave ishte proporcionale. Gjykata mori parasysh se pagesat nuk ishin anuluar, por ishin ndarë në këste dhe shtyrë në kohë përmes akteve ligjore. Këto masa synonin uljen e presionit mbi financat publike dhe konsolidimin fiskal, ndërsa shteti vazhdonte gradualisht shlyerjen e detyrimeve.

Një tjetër element që Strasburgu mori parasysh ishte ndikimi konkret i vonesave te pesë kërkuesit. Gjykata vërejti se të ardhurat e gjyqtarëve dhe prokurorëve ishin dukshëm mbi pagën mesatare në Rumani dhe madje mbi pagat e zyrtarëve më të lartë shtetërorë. Kërkuesit nuk konsideroheshin grup vulnerabël dhe vonesa e pagesave nuk i kishte lënë pa të ardhura të mjaftueshme për jetesë.

Për këtë arsye, GJEDNJ arriti në përfundimin se pesë gjyqtarëve dhe ish-gjyqtarëve nuk u ishte shkaktuar një barrë individuale dhe e tepruar dhe se nuk ishte cenuar thelbi i së drejtës së tyre për ekzekutimin e vendimeve gjyqësore. Kërkesat u shpallën unanimisht të papranueshme si haptazi të pabazuara dhe vendimi është përfundimtar. Gjykata nuk e pa të nevojshme të shqyrtonte kundërshtimet e tjera të qeverisë rumune lidhur me juridiksionin ratione personae, statusin e viktimës apo pretendimin për abuzim me të drejtën e ankimit.