"Ushtari i Panjohur", simboli i një qyteti që kërkon të çlirohet sërish

82 vjet më parë, populli i Korçës do të dilte masivisht rrugëve të qytetit për të brohoritur çlirimtarët dhe për të shprehur me entuziazmin legjitim gëzimin dhe krenarinë për kontributin e përbashkët për largimin e okupatorëve. Në luftën për çlirim nga okupimi nazifashist, Korça ofroi shpirtin e saj të njohur patriotik dhe gjakun e vajzave e djemve të saj.

Ta gëzojmë përjetë Ditën e Çlirimit të Korçës! Kjo ditë na kthen kujtesën te lufta dhe sakrificat për liri, te heronjtë dhe te simbolet që mishërojnë identitetin e qytetit tonë. Një prej tyre është Monumenti i Luftëtarit Kombëtar, aq i dashur për korçarët, të cilin ne e quajmë “Ushtari i Panjohur”. Pikërisht pranë tij ne duhet ta kujtojmë çlirimin e Korçës, aty ku historia dhe kujtesa e qytetit marrin kuptimin e tyre më të plotë.

Monumenti i Luftëtarit Kombëtar është një simbol i qytetit dhe një dëshmitar i historisë së Korçës. Ai është një vepër epike e skulptorit Odhise Paskali, që është një simbol i identitetit të qytetit. Monumenti është një dëshmi e historisë së Korçës dhe një simbol i qytetit që ka përjetuar periudha të vështira dhe ka mbijetuar me fuqinë e saj për të ringritur dhe të çliruar sërish.

Por, Monumenti i Luftëtarit Kombëtar nuk është vetëm një simbol i qytetit, ai është edhe një dëshmitar i një realiteti të hidhur. Ai është një simbol i një qyteti që ka humbur fuqinë për të mbrojtur këtë status quo, tashmë të pashëndetshme e të padobishme. Ai është një simbol i një qyteti që ka nevojë për mendësine e çliruar nga varësia gati deprimuese për të mbrojtur këtë status quo.

Por, nuk kam asnjë dyshim se “Ushtari i Panjohur” do të jetë, më herët sesa vonë, dëshmitar i një tjetër perspektive. Është gjithmonë koha t’i dëshmojmë bashkëqytetarit tonë prej bronzi se Korça nuk është një qytet që thjesht i mbijeton kohës, por qyteti që di ta ndryshojë atë!