Diaspora bashkon artin me protestën për një mesazh të përbashkët

Në një shtëpizë të vogël pranë qendrës së Tiranës, një grup artistësh dhe aktivistësh nga diaspora e Mesdheut printojnë në serigrafi dhe arnojnë bluza me simbolet e protestës. Ata erdhën në Shqipëri me një synim, të krijojnë ura komunikimi mes artit dhe protestës.

Janë emigrantë ose fëmijë të familjeve që u larguan ndër vite nga Shqipëria për mungesë perspektive apo për shkak të vështirësive ekonomike. Jetojnë jashtë, por, siç thonë vetë, sytë dhe zemrën i kanë te Shqipëria.

Për ta, arti është një mënyrë për të ndarë përvojën e emigrimit, për të ndërtuar solidaritet dhe për të mbështetur kërkesat e protestuesve për ndryshim.

Sesioni i printimit në serigrafi, me punime të realizuara me dorë nga artisti Enton Nazeraj, u kthye në një rast takimi mes pjesëtarëve të diasporës dhe aktivistëve në Tiranë.

Për Nazerajn, Revolucioni Flamingo lidhet edhe me përvojën e emigrimit dhe largësinë mes familjarëve. Ai kujton se kur protestat nisën në qershor, shumë prindër flisnin me fëmijët e tyre në emigrim përmes videotelefonatave dhe qanin nga malli.

“Tani, pas katër muajsh, ato të qara u bënë të qara nga gazi lotsjellës”, thotë ai, duke iu referuar përshkallëzimit të protestave dhe përdorimit të gazit lotsjellës nga policia.

Aktivistja Clara Osma thotë se qëllimi është të krijohen ura mes emigrantëve por edhe me qytetarët që kanë protestuar dhe kanë rezistuar në Shqipëri gjatë muajve të fundit.

Ajo kundërshton mënyrën si e shohin Shqipërinë qeveritë e vendeve ku pjesëtarët e diasporës kanë lindur ose janë rritur, kryesisht përmes marrëveshjeve gjeopolitike me qeverinë shqiptare.

Aktivistët synojnë që Revolucioni Flamingo, dhe tashmë edhe protestat e studentëve, të njihen përtej kufijve dhe kërkesat e protestuesve të dëgjohen edhe në vende të tjera.

“Do të donim të krijonim një moment komuniteti, ku të njihemi të gjithë dhe të shkojmë në protestë me një mesazh të përbashkët: ‘Rama, jep dorëheqjen’”, përfundon Osma.