Pse shtyjmë gjërat që mund të përfundojmë menjëherë?
Shpesh zgjedhim ta shtyjmë një detyrë të vogël për të shmangur pakënaqësinë e momentit, duke krijuar një cikël të përsëritur të shqetësimit dhe stresit.
Një nga arsyet kryesore për të shtyjmë një detyrë është se truri ynë priret të kërkojë kënaqësi të menjëhershme dhe të shmangë shqetësimin. Edhe një detyrë e vogël mund të na duket e bezdisshme nëse kërkon përqendrim dhe një vendim apo një komunikim që nuk kemi dëshirë ta bëjmë në atë moment.
Sa më gjatë ta shtyjmë një punë, aq më shumë mund të fillojmë të mendojmë për të. Kjo krijon një cikël të përsëritur: e shtyjmë detyrën për të shmangur pakënaqësinë e momentit, ndiejmë lehtësim të përkohshëm dhe më pas përballemi sërish me mendimin se duhet ta bëjmë.
Një mënyrë e thjeshtë për të shmangur këtë sjellje është të mos i japim vetes kohë të mjaftueshme për ta kthyer një detyrë të vogël në një problem të madh. Nëse diçka mund të përfundohet brenda dy ose tre minutash dhe nuk kërkon përgatitje të veçantë, mund të përpiqemi ta bëjmë menjëherë. Gjithashtu, ndihmon që detyrat t’i ndajmë në hapa të vegjël, duke filluar vetëm me veprimin e parë. Qëllimi nuk është të jemi vazhdimisht produktivë, por të shmangim stresin e panevojshëm që krijohet kur mbajmë në mendje shumë detyra të papërfunduara.