Pragu i varfërisë në Shqipëri është dyfishuar në gjashtë vjet

Kufiri i varfërisë për të qenit i varfër në Shqipëri është rritur në gjashtë vjet, duke arritur në rreth 29 mijë lekë (315 euro) në muaj për një person në vitin 2025. Sipas të dhënave të INSTAT, kufiri i varfërisë për një familje me një person është rritur në 349,565 lekë në vitin 2025, ose 29,130 lekë në muaj.

Rritja e kufirit të varfërisë është e shpejtë dhe ka arritur në 104.7% në gjashtë vjet, ose rreth 15 mijë lekë në muaj. Rritja është e shpejtë pas vitit 2022, kur kufiri i varfërisë ishte rreth 18,800 lekë në muaj, ndërsa në vitin 2024 kishte arritur në 27 mijë lekë.

Pjesa më shqetësuese e të dhënave lidhet me hendekun e madh mes kufirit të varfërisë dhe të ardhurave që sigurojnë kategoritë më vulnerabile të shoqërisë, veçanërisht pensionistët dhe familjet që jetojnë me ndihmë ekonomike. Sipas të dhënave të institutit të Sigurimeve Shoqërore për vitin 2025, pensioni mesatar mujor i pleqërisë në qytet ishte rreth 20,100 lekë, ose rreth 9 mijë lekë më pak se kufiri mujor i rrezikut të varfërisë. Në zonat rurale, ku pensioni mesatar ishte rreth 12,300 lekë në muaj, diferenca arrinte në afro 16,800 lekë.

Në pensionistët që jetojnë vetëm dhe ka si burim të vetëm të ardhurash pensionin mesatar, rezulton nën kufirin e rrezikut për të qenit i varfër, si në qytet, ashtu edhe në fshat. Situata është edhe më e vështirë për familjet që trajtohen me ndihmë ekonomike. Sipas të dhënave të INSTAT, pagesa mesatare mujore për familjet përfituese ishte rreth 7,253 lekë në vitin 2025, shumë më poshtë se pragu prej 29,130 lekësh, i cili vlen vetëm për një person.

Rritja e kufirit të varfërisë nxjerr në pah distancën e madhe mes standardit relativ të jetës dhe përfiteshmërive që ofrojnë skemat sociale. Sipas metodologjisë së INSTAT, kufiri i rrezikut për të qenit i varfër përcaktohet në masën 60% të medianës së të ardhurave të disponueshme të ekuivalentuara dhe është një tregues relativ që identifikon individët me të ardhura ndjeshëm më të ulëta se pjesa tjetër e popullsisë.

Në vitin 2025, shkalla e rrezikut për të qenit i varfër ishte 19%, nga 19.2% një vit më parë. Treguesi mbeti pothuajse në vend-numër.

Teksa shihet se pensionet dhe ndihma ekonomike vazhdojnë të jenë të pamjaftueshme për ta kaluar kufirin statistikor të varfërisë, në rastet kur përbejnë burimin e vetëm të të ardhurave.