Rrëzimi i Vučić: një fitore historike për Serbinë dhe një shenjë e ndryshimit në rajon

Rrëzimi i Vučić nuk është provë se pushtetet despotike mund të mposhten në kushte normale. Kur studentëve u duhet të braktisin auditorët për të shpëtuar vendin e tyre, kjo nuk do të thotë se demokracia po funksionon siç duhet. Përkundrazi, është dëshmi se si duhet të “rrotullohen yjet” që një pushtet despotik të mundet.

Fakti që Lëvizja Studentore, e organizuar në mënyrë të disiplinuar dhe të decentralizuar, pa burime financiare, pa udhëheqës, pa mbështetje nga jashtë, pa infrastrukturë partiake dhe pa përvojë politike, arriti të mposhtë një makineri të fuqishme shtetërore të bazuar në klientelizëm, do të studiohet gjatë në kurset universitare apo në punimet akademike.

Pushteti i Vučić bazohej te kontrolli i jetës politike dhe ekonomike; patronazhimi i administratës publike; mediat e nënshtruara; menjanimi dhe përjashtimi i personaliteteve politike në parti; përçarja dhe joshja e opozitës; keqpërdorimi i institucioneve të sigurisë dhe shtrëngimi i ligjit; korrupsionit si normë qeverisëse dhe aleancës me krimin e organizuar.

Gjithçka nisi të ndryshonte më 1 nëntor 2024, kur streha prej betoni e një stacioni hekurudhor të rinovuar rishtazi në Novi Sad u shemb. Gjashtëmbëdhjetë persona humbën jetën, mes tyre fëmijë dhe studentë. Ndryshe nga skandalet e mëparshme, përballë të cilave qytetarët kishin reaguar me indiferencë, këtë herë studentët u ngritën në këmbë. Brenda pak muajsh, ata organizuan protesta, asamble të hapura, ku diskutonin se çfarë duhej të bënin më tej. Bojkotuan auditorët, marshuan me qindra kilometra, futen në palestrat e shkollave dhe biseduan me të gjitha shtresat dhe brezat e shoqërisë.